Mountains may depart OR Go west

mountains may depart

ამას წინათ 9gag-ზე ფოტო გავრცელდა, სადაც აღწერილი იყო, როგორ გაჭრა გზა მთის შუაში ინდოელმა მამაკაცმა, რომელსაც ამ მთის გადალახვისას ცოლი დაეღუპა. ცზია ჩჟანკეს ფილმი – ,,შესაძლოა, მთებმა ადგილი იცვალონ“- ამ პრობლემას არ ეხება, თუმცა იმას კი ნამდვილად აღწერს, რაოდენ დაუოკებელია ადამიანის შესაძლებლობები სურვილის ქონის შემთხვევაში.

BIAFF-ის ფარგლებში ფილმი დიდოსტატთა კოლექციის სექციაში იყო წარმოდგენილი და სინოფსისის მიხედვით სასიყვარულო სამკუთხედზეა, სადაც ბავშვობის ორ მეგობარს თავიანთი პატარა ქალაქის ერთი ლამაზი გოგო უყვარდებათ.  სასიყვარულო ბანალურ კონფლიქტებს და არჩევანის სიცხადეს თან ერთვის დაპირისპირებები მდიდარ და ღარიბ კლასებს შორის.

მოვლენები 90-იანების მიწურულს ვითარდება და ამ ეპოქაში გაზრდილი ადამიანისთვის იმდენად ნაცნობი გარემო იხატება, რომ არ აქვს მნიშვნელობა, სად ხდება მოვლენები, ჩინეთში თუ მათ გვერდით. წარსულის გამოხატულებით ტრადიციებისადმი პატივისცემით, უახლოესი და შორეული მომავლის სინთეზით აწმყო დროსთან რეჟისორი აჩვენებს დროის უწყვეტ მდინარებას. უწყვეტია თავად თხრობაც და მაყურებელი არ იღლება.  პირიქით – სიამოვნებას ღებულობს ლამაზად გაკეთებული ფილმისგან და უფრო მეტ მონატრებას განიცდის წარსულისადმი. იმ დროისადმი, რომელშიც გაიზარდა, რომელმაც სულიერი საზრდო მისცა კულტურული თუ უბრალო ცხოვრებისთვის და რომელიც რაღაც დონეზე შეცვალა აზრიანად თუ უაზროდ საკუთარი ნებით ან ცივილიზაციის განვითარების შესაბამისად.

კადრებში აშკარად გამოსჭვივის კითხვა,  რა აქვს სათქმელი 90-იანების თაობას მომავლისთვის (მიუხედავად იმისა, რომ ფილმში გაჟღერებული სინგლი 70-იანების მიწურულს ეკუთვნის, 90-იანების თაობამ თავისი ვინტაჟ- ფლეილისტების გამორჩეულ სიმღერად აქცია)? ეს ის თაობაა, რომელიც აკავშირებს მომავალს წარსულთან – ანუ ის აწმყო, რომელიც თავის დროზე ასე ებრძოდა გარკვეულ ტრადიციებს, ცდილობდა მათ შეცვლასა და ღირებულებათა სათანადო გადაფასებას.

არჩევანის პირდაპირი ნაყოფი – ტაოსა და თავისი შვილის, დაოლეს ურთიერთობაა. ამ შემთხვევაში დედა ფესვებთან, ტრადიციებთან უფრო ასოცირდება. არ ვიცი, რამდენად სიღრმეში, მიტოქონდრიონულ დონეზე ჩაიხედა რეჟისორმა, მაგრამ ცხადია, რომ მან ეროვნულობის კოდის ქალის ხაზით გადაცემა მსხვილი შრიფტით ამოკვეთა, ხოლო დაოლეს (შემდგომში დოლარად წოდებული) მცდელობა ფესვებისკენ შემობრუნებისა, თვისი ორიგინალური სახელის გახსენებისა, ავტომატურად გვაბრუნებს იაპონელი რეჟისორის, ჰაიაო მიაძაკის Spirited Away-სთან, სადაც სახელის დაკარგვა ასოცირდება აჩრდილთა სამყაროში ჩარჩენასთან.

მიუხედავად იმისა, რომ ტაო არ არის პროგრესის მოწინააღმდეგე (ფილმში ეს მხოლოდ მისი მისწრაფებების და მომავალი ცხოვრების კადრების ჩვენებით ჩანს), ცხოვრების გარკვეულ ეტაპზე ხვდება, რაოდენ მნიშვნელოვანია ეროვნული თუ პიროვნული ინდივიდუალურობა. დასავლურ სწრაფვებს დაპირისპირებული ჯანსაღი ტრადიციები,  საღი გონება და გამჭრიახობა მას არც თუ ისე დიდ ბედნიერებას უქადის.  მერე რა, თუ შვილის ჩურჩულს მისი მოსახელე ტალღები მოიტანენ. დაოლე, ალბათ, თავის სახელსაც გაიხსენებს და სახლისკენ მიმავალ გზასაც – მას ხომ დედის სახლის გასაღები გულზე ჰკიდია და ამ დრომდე ახსოვს მამა-პაპური საჭმლის გემო, ტრადიციებს მოწყვეტილი დედისტოლა ქალები რომ ვეღარ ამზადებენ.

P.S. :

Categories: ფილმი | Tags: , , , , , , , , , , , , , , , | %(count)s კომენტარი

Post navigation

One thought on “Mountains may depart OR Go west

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: