James White


დიაგნოზი – კიბო. ვერაგი დაავადება, რომელიც ქიმიოთერაპიის შემდეგაც შეიძლება დაბრუნდეს, თუ გაგიმართლა და ადრეულ სტადიაზე მიუსწარი. თუ არადა ერთადერთი გამოსავალი სიკვდილია. დაუსრულებელი კვლევები, პრობლემები ცხოვრებასა და საავადმყოფოში. მოკლედ, შიში მთელი დარჩენილი ცხოვრების განმავლობაში, რომ ისევ არ დაბრუნდეს და ქიმიოთერაპიის მსგავსი გულისამრევი პროცესი თავიდან არ გაიმეორო. იუმორი ერთადერთი წამალია ამ დროს. ისეთი იუმორი, რომლებიც ცრემლებამდე მიგიყვანს. ცრემლების დენა ამ დროს ორაზროვანია – იცინი შენს თავზე და ამავდროულად გეტირება. იცინი, მაგრამ იცი, რომ ეს სიცილი სიხარულთან არაფერ შუაშია – უფრო მეტად დასცინი საკუთარ ბედს, საკუთარ ყოფას. მდგომარეობასთან უკვე შეგუებული მაინც იბრძვი – ძალებგამოცლილი, მაგრამ მაინც რაღაცნაირი შემართებით, აი ისეთით, რაიმე ბრძოლაში რომ ვერ გადარჩები, მაგრამ მაინც იბრძვი გარშემომყოფთათვის – არ გინდა, შენი წასვლით გული ატკინო, ან მაგალითს აძლევ შეუპოვარი ცხოვრებისას.

james

ასეთ გზაზე შემდგარისთვის იუმორი განსაკუთრებულად აუცილებელია. სიცოცხლის მთელი დარჩენილი წლები ამ იუმორშია, რადგან ხვდები, რომ ამ სისულელეებითა თუ ცხოვრების სასაცილო მონაკვეთებით უფრო დაამახსოვრდები საყვარელ ადამიანებს. ვიცი, ახლა მაგ სტადიაზე ვარ. კიბო არ მაქვს, უბრალოდ, არ ვიცი რამდენი დღე დამრჩა სრულფასოვანი ცხოვრებისთვის.

james-white

ჯოშ მონდის “ჯეიმზ ვაითი” სწორედ ასეთ პრობლემას, ცხოვრებისა და კიბოს ბოლო სტადიას ეხება. ფილმში აღწერილი მოვლენები მოიცავს თვითონ დაავადებულის, მისი შვილისა და მეგობრების იმჟამინდელ ცხოვრებას. დამღლელი ქიმიოთერაპია და თანმდევი მოვლენები უფრო აღქმადი და მაყურებლისთვის გვერდითმდგომი ხდება რეჟისორის მიერ ფილმის გადაღების დროს გამოყენებული ხერხით – კამერის სპეციფიური მოძაობით გმირებთან უფრო ახლოს იგრძნოს თავი.

ამ ფონზე გასაგები ხდება გმირის გრძნობები და მდგომარეობა. ის, რომ ჯეიმზს ცხოვრების საუკეთესო ხანაში (ბავშვობის შემდგომ) ბევრი პრობლემის წინაშე უწევს დარჩენა და მათთან გამკლავება, მას ღლის, თუმცა მუხლჩაუხრელად ცდილობს დაეხმაროს მარტოდდარჩენილ დედას. ახალი პასუხისმგებლობების გაჩენა აიძულებს თავისი ცხოვრება უკანა პლანზე გადასწიოს და ის დააყენოს წინ, ვისაც ეს მეტად ესაჭიროება.

1420208627-miranda_hobbes_and_magda

აღსანიშნავია, მსახიობთა არაჩვეულებრივი შესრულება და ბუნებრიობა. ამ ფენომენს ყოველთვის რეჟისორის დიდ დამსახურებად ვთვლი, თუმცა იმას არ ვამბობ, რომ ,,მსახიობი პირუტყვია, რომელიც რეჟისორმა შეიძლება ადამიანად აქციოს’’ (ოთარ იოსელიანი – Q&A ტიპის შეხვედრაზე, რომელიც BIAFF-ის ფარგლებში გაიმართა). სინთია ნიქსონი, რომელიც ბევრმა ჩვენგანმა Sex & The City – თი გაიცნო, სულ განსხვავებული იერითა და დიდოსტატობით წარსდგა მაყურებლის წინაშე. ქალი, რომელიც მძიმე დაავადების მიუხედავად, მაინც ოცნებობს, იმედს არ კარგავს მომავალ ცხოვრებაზე და ცდილობს გადარჩეს იმისთვის, რომ მარტო არ დატოვოს შვილი.

ამ ფონზე, ვფიქრობ, ფილმი საინტერესო და ძალიან კარგი გამოვიდა. არაჩვეულებრივიც.

Categories: ფილმი | Tags: , , , , , , , , , | 2 Comments

Post navigation

2 thoughts on “James White

  1.  Sent from Yahoo Mail

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: