შველის თუ არა ქართველ რეჟისორებს სხვა ქვეყნის პროტექცია

my-good-hans

საკმაოდ დიდ სირთულესა და პასუხისმგებლობას წარმოადგენს ფილმის გადაღება. მით უმეტეს, მაშინ, როცა მაყურებელი შენგან ბევრს ელოდება, ჩემო კარგო, ჰანს!

არც გამომსახველობის განსაკუთრებულობა, არც სცენარის სიმდიდრე – მშრალზე დარჩენილ მაყურებელს იმედიც ეცლება და მუდმივად გაურბის გრეტას მსგავსად. სამშობლოს მონატრებას რომ სხვა ერის შვილებიც აღიქვამენ და ქართველებზე ნაკლებად არ განიცდიან, მგონი ყველასთვის ცხადია. თუმცა, ნოსტალგიურობისთვის ხაზგასმის საჭიროება მინდაძემ მაინც დაინახა და მთავარ სათქმელად მაყურებელი მას უფრო აღიქვამს.

თავისუფლებისთვის ბრძოლა, გაქცევა, დაუმორჩილებლობა, ტყვეობასთან, დაუფასებლობასთან შეუგუებლობა, სიყვარულის უგულებელყოფა – ასეთი  მახასიათებლებით ფილმი ერთი შეხედვით იმაზე უკეთესი უნდა ყოფილიყო, ვიდრე აღმოჩნდა. საინტერესოა, რომ მხოლოდ სათქმელის მრავალფეროვნებამ და ბევრ პლანზე გაჭრამ ვერ უშველა ფილმს. სექსუალობის უძლურად წარმოჩენამ კი ისევ და ისევ გამოხატვის კომპლექსებთან მიგვაბრუნა. გაუგებარია, რისი თქმა სურდა ამით რეჟისორს- იმის, რომ უცხო გარემოში, ტყვეობაში გამრავლების სურვილი გამქრალია, გამოსავალის არარსებობა-გზის დახშობა თრგუნავს ამ ინსტინქტს თუ იგი სადისტური ელემენტების მქონე ქცევად გარდაიქმნება პრობლემების თანაარსებობისას. ჭადრაკის მეფის ვაგინაში შეტენვით ალბათ ან იმპერიოდის ტირანი მმართველების უკან შებრუნება და ახლებურად დაბადების მცდელობა იგულისხმა, ან ერთი ტირანის წასვლისა და სხვისი მოსვლის დაუსრულებელი ციკლი.

https://www.youtube.com/embed/VeTPpEOuqes” target=”_blank”>http://

მიუხედავად საინტერესო სინოფსისისა, მინდაძის კინომ ვერ გაამართლა მოლოდინები. ალბათ, იმიტომ, რომ ეროვნულ კინოსა და ქართველ რეჟისორებს მეტ ვალდებულებებს ვაკისრებთ. ან მართლა არ იყო კარგი ფილმი. მგონი, ტრეილერის მეტრაჟი უფრო კარგად გადმოსცემს სათქმელს, ვიდრე მთლიანად ფილმი – ცოცხალ ნახატებად შეკოწიწებული კადრები შიშკინის ნახატების სიმარტივითა და მასაზე გათვლილ ელემენტებს უფრო შეიცავდა, ვიდრე რაიმე კომპლექსურობის გამოხატულებას.

შიშკინი - დილა ფიჭვების ტყეში

არ იქნება ცუდი, თუ რენუარის დიდ ილუზიას მოვიხმობ მკვეთრი კონტრასტისთვის – აქ გამოხატული გარემოებების მხრივ მინდაძის ფილმი ერთგვარ ‘თრეშადაც’ მოგვეჩვენება. შედარებისთვის აქ მოხმობილი ფილმი იმდენად კარგად გამოხატავს ილუზიურ გარემოს ომის ფონზე ყველა ასპექტში, რომ ალექსანდრე მინდაძეს რაიმე ახალი, კარგად გასაგები მესიჯები უნდა ესროლა, ან წინასწარმეტყველების (თუნდაც მცდარი) მხრივ ყოფილიყო გამორჩეული, რაც რეჟისორმა არ, უფრო მეტად კი ვერ გააკეთა.

მთელი ამ მდინარების გვირგვინი, ფინალური კადრი იმდენად მდარე, ვითომდაიდუმალებით მოცული იყო, რომ არათუ დააინტრიგა მაყურებელი, უემოციო გულისრევამდე მიიყვანა. ასეთი ბანალურობის მოწონება და გადამღერება შეიძლება კარგი ყოფილიყო პირველ რეჟისორთან, რომელმაც ეს აჩვენა. ან შესანიშნავად აღსაქმელი სასპენსის ფონზე.

***

BIAFF-ის პირველ დღეს მაინც სულ სხვა მოლოდიებით ვიყავი სავსე. დღის მიმდინარეობა ფილმების მხრივ ცოტა არ იყოს და მოსაწყენი და დუნე აღმოჩნდა. მოსაწყენობაში არ ვგულისხმობ, რომ ფილმი მაინცდამაინც სახალისო უნდა ყოფილიყო და ეს მოთხოვნილება არც მქონდა. აზრობრივი დატვირთვის მხრივ ყველა ფილმი მოიკოჭლებდა, რაც ვნახე.

Categories: ფილმი | Tags: , , , , , , | %(count)s კომენტარი

Post navigation

One thought on “შველის თუ არა ქართველ რეჟისორებს სხვა ქვეყნის პროტექცია

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

Create a free website or blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: