შფოთვა

ზალპებად მოაწვა ტვინს ელექტროტალღები. გამოთავისუფლებული ნეირომედიატორები დაჭერობანას თამაშობენ.

ჩემს ერთ ნახევარს სძინავს, მეორე კი ფხიზლად ათვალიერებს აკანკალებულ ხელს.

გულის გამალებული ძგერა მაგრძნობინებს, ყველაფერი ვერაა მთლად დალაგებული. მძინარე ნახევარი თავისკენ ეზიდება ძილგამკრთალ მეორეს. არც ისე ადვილია დაძინება. ვიღაცა პირბასრი დანით მოდის. ჩუმად ვაპარებ მზერას გვერდით მწოლიარე მეგობრისკენ, რომელსაც მშვიდად სძინავს. რატომღაც სულ სხვად მეჩვენება. სახე ახლოს მიმაქვს. სადღაც გამქრალა მისი ცხვირის ფორმა და მის ნაცვლად მრგვალი, ნესტოებფართო მშვიდადმსუნთქავი რაღაც დევს.  ლოყებიც გასუქებულან. თვალები გამალებით დარბიან აქეთ-იქით. ტუჩები ხელებით დაჭერილი საბნის ქვეშაა.

ვიცი, რომ სხვა არ არის. თვალები მეხუჭება. ახლა ანალიზის თავი არ მაქვს, რატომ მგონია, რომ ჩემ გვერდით სულ სხვა წევს.

Tyler Resty -separation anxiety

გული წამიერად ჩერდება. მკერდზე მაჯლაჯუნა მაზის. ჩემი საძილე არტერიის შხუილით გაგიჟებული მისი ხელებით უცნაურ სილამაზეს ვგრძნობ. შეიძლება, უკანასკნელი წამების სილამაზეა ეს. გახელებით დარბიან თვალის კაკალსა და მაგრადდახუჭულ ქუთუთოს შორის წითელი, ლურჯი და მწვანე ლანდები. მიაქროლებენ შავ სკამებს მხედველობის არის იქით. ფონად ფრიალებს ჰორიზონტზე  ინდური ყვითელი სარი. ნათლად მესმის სიცილი. კაცის და რამდენიმე ქალის. ჩურჩულებენ. ჩემკენ მოშვერილ თითებს მწვავედ ვგრძნობ. ვერ ვხედავ. მესმის, როგორ დადიან აქეთ-იქით.  მხოლოდ ერთ მათგანს აცვია მაღალქუსლიანი ფეხსაცმელი და გრძელი კაბაც. სავარაუდოდ, კოჭებს უფარავს.

მინდა თვალები გავახილო, მაგრამ მისავათბულ ორგანიზმს ესეც არ შეუძლია. გამწარებით ვცდილობ შევებრძოლო, ხელები, ფეხები ავუქნიო და დავაფრთხო. არ გამოდის. მძიმე ვიბრაცია გულზე. ნუთუ, კატა მყავს?!

schizophrenic prayer - PlacidAnemia

ღრმა ჩასუნთქვით ვიღვიძებ. უძირო წყლიდან ახლადამოყვინთული. გადამხტარი კატის ორი უკანა თათის მორტყმას ვგრძნობ. მანამდე – მისი შეშინებული ამოკნავლება. ძირს დახტომის ხმა არ ისმის.  სიბნელე. ფანჯარას მომსკდარი ქუჩის განათება. ისევ გულის გამალებული ძგერა. საწოლი ზანზარებს. ხელები ისევ კანკალებენ. თითებს ტკივილით მომსკდარი სისხლი აკრთობს პულსურად, არათანაბრად, ერთიმეორეს მიყოლებით.

ოდნავ წამომჯდარი ვრწმუნდები გარემოს უსაფრთხოებაში. საწოლი საწოლია, კარადა – კარადა. არცერთი სურათია შავი ხვრელი. არც ტელევიზორის წითლადანთებული პატარა ნათურაა რობოტის თვალი.  არც ჰაერია მესამე პირის არსებობით დამძიმებული. სრული აბსურდია – კატა არ მყავს.

გული არ ცხრება. თავო, იფხიზლე! საათის შორ წიკწიკს მიჰყვება სუნთქვის რიტმი. ვერ ვაბრუნებ. ორივე ხელის ცერ და საჩვენებელ თითებს მაგრად ვშლი მართ კუთხედ. საზღვრის ტკივილამდე. ქანქარისებურად კრთიან.

უბალიშოდ დავდე თავი ლეიბზე, გულდაღმა დავწექი და კოსმიურ სახლზე ოცნებაში ჩამეძინა. ვგრძნობ, რომ რაღაცის მოხრჩობა მინდა. ან იმ პლასტელინის უზარმაზარი გუნდის ზელვა, ყოველღამით რომ მეყლაპება სიზმრებში.

Categories: საგლეხო, ჩანახატისმაგვარნი | Tags: , , , , , , , | 7 Comments

Post navigation

7 thoughts on “შფოთვა

  1. საინტერესოა, გირჩევთ კითხვის დაწყებამდე ჩართოთ წერილის დასაწყისში დადებული ვიდეო🙂

  2. uceb ragac gamaxsenda, sainteresoa ris safudzvelze sheikmna es posti.

  3. მუსიკის წაკითხვასავით პოსტია! ხშირად წერე ბიჯო ასეთი პოსტები!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

Blog at WordPress.com.

%d bloggers like this: